How quiet goes away, whom never was / Jak cicho odchodzi, kogo nigdy nie było [Lea Pradziński]

Wówczas zamknęłyśmy się w pokoju. My same, tylko we dwie. Towarzyszył jej czarny pies. Poprosiłam, by rozebrała się do naga. Wtedy zrobiłam to samo. Jej biała skóra. Moja drżąca ręka. Ślad. Mnóstwo śladów. Odciśnięte światło. Zdjęcie. Cokolwiek to będzie, czym upewnię się o naszej obecności.

Kraków, 13 stycznia 2015

(self-portrait, 2015)

 

the cure (2015)

Lovers

Lovers

I will protect you.

the Doll

wounded birds

Red Thread of Marriage (21 XII 2014, our wedding)

Something about a little girl, who built a nest out of her hair, so that the birds could die calmly.

Otworzyła Okno. Był mroźny poranek, najkrótszy dzień w roku. Wyjęła z szuflady drewnianą szczotkę, usiadła na brzegu łóżka i zaczęła wydzielać pojedyncze pasma włosów, a potem starannie zaplatać je sobie wokół głowy. 
Tej nocy, najdłuższej nocy w roku, umarły w niej dziesiątki Ptaków.

crying

cold mermaid

The Girl and the Devil II